Τοπικές Κοινότητες Στυμφαλίας

 

Ορεινός οικισμός, με 266 κατοίκους, σε υψόμετρο 760 μέτρων, στις βορειοδυτικές πλαγιές της κορυφής Γαβριά, βορειανατολικά της λίμνης Στυμφαλίας και 66χλμ νοτιοδυτικά της Κορίνθου. Ένα απλό κι όμορφο χωριό όπου μπορεί κανείς να επιδοθεί στην πεζοπορία ή το κυνήγι, αφού από κει ξεκινά μονοπάτι για το λόφο Γαβριά, που υψώνεται πάνω από το χωριό και είναι διάσημος κυνηγότοπος, αλλά διαθέτει και υπέροχη θέα από τα δύο φρούριά του μεσαιωνικής εποχής, τα οποία έχουν οπτική επαφή με τα χωριά του Δήμου Νεμέας, την περιοχή της Σκοτεινής και της Κανδήλας.

Στον Ασπρόκαμπο υπάρχουν ερείπια μεσαιωνικού πύργου στα βόρεια του χωριού στην κορυφή λόφου, ενώ αρχαίο οικοδομικό υλικό που υπάρχει διάσπαρτο στο χώρο υποδηλώνει την ύπαρξη αρχαίου κτίσματος. Η θέση στην οποία βρίσκεται ο πύργος προσφέρει υπέροχη θέα στην κοιλάδα της Στυμφαλίας.

Οικισμός σε υψόμετρο 800 μέτρων βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού στις πλαγιές της Κυλλήνης (Ζήρειας) δυτικά της λίμνης και σε απόσταση 72 χλμ από την Κόρινθο. Στη Δροσοποηγή διαμένουν 170 κάτοικοι.

 

 

 

 

 

 

 

Το χωριό Καίσαρι, οικισμός σε υψόμετρο 880 μέτρων και απόσταση 48 χλμ από την Κόρινθο, με 517 κατοίκους. Κοντά στο χωριό και σε λόφο ΝΔ του βρίσκεται μεσαιωνικό κτίσμα το οποίο φέρει το τουρκικό όνομα «Γουλάς» και είναι ένας κυκλικός πύργος διαμέτρου περίπου 18 μέτρων του οποίου το δομικό υλικό περιλαμβάνει και αρχαίο, πιθανόν από ναό της ελληνιστικής εποχής που υπήρχε εκεί.

 

 

 

 

Βόρεια της λίμνης της Στυμφαλίας, σε υψόμετρο 700 μέτρων και 56 χλμ νοτιοδυτικά της Κορίνθου. Αν και με μόλις 165 κατοίκους αποτελεί την έδρα του δήμου Στυμφαλίας. Κατηφορίζοντας από το χωριό ακολουθούμε το δρόμο που διασχίζει τον κάμπο, δίπλα στη λίμνη, σε ένα καταπληκτικό τοπίο με έντονες εναλλαγές οργιώδους βλάστησης, ψηλών δέντρων, πέτρινων εγκαταλελλειμένων και μη αγροικιών και καλονοικοκυρεμένων χωραφιών τελικά καταλήγουμε στους Καλλιάνους. Στη διαδρομή συναντάμε νερόμυλο, ο οποίος κατασκευάστηκε το 1850 και βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Σοφαίνετου.

Οι Καλλιάνοι, που αποτελούν την έδρα του Δήμου Στυμφαλίας είναι ένα απλό χαρακτηριστικό χωριό της ορεινής Κορινθίας που διαθέτει εστιατόρια, ψησταριές και ολόφρεσκα τυροκομικά προϊόντα. Άξιο θαυμασμού το αρχοντικό του Οικονομόπουλου, το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται ως Ειρηνοδικείο αλλά και η Μονή της Αγίας Παρασκευής, η οποία χτίστηκε το 1904 και βρίσκεται σε απόσταση 20 λεπτών με τα πόδια από το χωριό, μέσα σε μία χαράδρα. Αφήνοντας τους Καλλιάνους πίσω και με νότια κατεύθυνση, ακολουθούμε το δρόμο που βρίσκεται αριστερά μας και ανατολικά της λίμνης. Αυτή η οδός συνδέει το Δήμο Στυμφαλίας με το Δήμο Νεμέας αλλά και με την περιοχή του Λεβιδίου και της Κανδήλας Αρκαδίας και αποτελεί την ανατολική είσοδο της περιοχής μέσω του αυχένα του Σιουρίου. Εμείς ακολουθούμε το δρόμο που βρίσκεται ανάμεσα στις όχθες της λίμνης και τις πλαγιές του Ολίγυρτου, αφού αυτός προσφέρει την ομορφότερη και πληρέστερη εικόνα της Στυμφαλίας.

 

Οικισμός σε υψόμετρο 920 μέτρων, στις νότιες πλαγιές της Κυλλήνης και 309 κατοίκους. Οφείλει το όνομα του σε ένα μεγάλο δάσος από καστανιές, το οποίο ήταν πηγή πλούτου για τους κατοίκους, όμως κάηκε κατά την Επανάσταση του 1821.

 

 

 

 

 

 

 

Υψόμετρο 770 μέτρων και 55 χλμ νοτιοδυτικά της Κορίνθου, μέχρι το 1982 ονομαζόταν Δούσια. Σήμερα έχει 347 κατοίκους. Ακολουθώντας νότια κατεύθυνση βρισκόμαστε στο Κεφαλάρι, όπου ο επισκέπτης μπορεί να βρει καλό φαγητό και κρασί όλες τις εποχές του χρόνου. Το χωριό οφείλει το όνομά του στην πηγή που βρίσκεται 1800 μέτρα ανατολικά του σε υψόμετρο 674 μέτρων, δίπλα στο ξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, σε μία ειδυλλιακή θέση με θαυμάσια θέα.

 

 

 

 

Στις νότιες πλαγιές του όρους Κυλλήνη και σε υψόμετρο 980 μέτρων, διαμένουν οι 122 κάτοικοι του χωριού Κυλλήνη.

 

Η Λαύκα σε υψόμετρο 680 μέτρων και νοτιοδυτικά της λίμνης της Στυμφαλίας και 73 χλμ από την Κόρινθο, με πληθυσμό 406 κατοίκους. Χαρακτηριστικό είναι το μικρό ρέμα που το διασχίζει και τα αμέτρητα γεφυράκια που έχουν φτιάξει οι κάτοικοι πάνω από αυτό. Όμως το στολίδι του χωριού είναι ο ναός του Αγίου Αθανασίου ο οποίος χτίστηκε το 1888-89 στη θέση παλαιότερου.

Εξαιρετικό είναι το τέμπλο του ναού, έργο του Λυκούργου, αλλά και οι εικόνες του, έργα αγιορειτών μοναχών. Τέλος, στη Λαύκα λειτουργεί Λαογραφικό Μουσείο από το 1993 και περιλαμβάνει στα εκθέματά του παλιά οικιακά σκεύη και αγροτικά εργαλεία.

 

 

 

Από το Καρτέρι με βόρεια κατεύθυνση φτάνουμε στα Κιόνια ή Στυμφαλία. Κοντά στο σημερινό χωριό υπάρχει ο παλαιός οικισμός, ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής, ο οποίος θεωρείται ότι κατοικήθηκε ανελλιπώς από τον 4ο π.Χ. έως το 19ο μ.Χ. αιώνα, όπως μαρτυρούν τα μέλη αρχαίου υλικού που απαντάται εντοιχισμένο στους τοίχους των σπιτιών του. Η πηγή που βρίσκεται μέσα στο σημερινό χωριό και γύρω από την οποία διεξάγεται μεγάλο και ονομαστό πανηγύρι από τις 11-14 Σεπτεμβρίου, συνδέεται μυθολογικά με την Άρτεμη και την Ήρα, ενώ δίπλα της λειτουργούσε από το 1906 νερόμυλος.

 

 

 

 

 

Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Κορίνθίας, κοντά στα όρια με το νομό Αργολίδας και έχει 382 κατοίκους. Στο Ψάρι όπου υπάρχουν πολύ καλές ψησταριές και καταπληκτικά κρασιά. Άξια επισκέψεως μέσα στο χωριό είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου του νεομάρτυρα, ενώ νοτίως του χωριού βρίσκονται τα ερείπια της μονής των Αγίων Θεοδώρων, που ήταν ένα από τα αρχαιότερα και πλουσιότερα μοναστήρια. Σε απόσταση 3 χλμ. βόρεια του Ψαρίου βρέθηκαν θεμέλια αρχαίου ναού και εντοιχισμένη εικόνα της Αγίας Παρασκευής όπου χτίστηκε ομώνυμη εκκλησία εξαιρετικής αρχιτεκτονικής δομής το 1905.